Tarim Reformu » Organik Tarım

Aydın ili organik tarımda en büyük 4. üretici

admin — Mon, 09 Mar 2009 13:04:04 +0000

Türkiye’nin tarım deposu olarak adlandırılan ve nüfusunun yüzde 57’si tarım ve hayvancılıkla geçinen Aydın’ın, organik tarımda ülkenin en büyük dördüncü üreticisi konumunda bulunduğu belirtildi.

Coğrafi ve ekolojik konumu nedeniyle Türkiye’nin tarım deposu olarak adlandırılan ve nüfusunun yüzde 57’si tarım ve hayvancılıkla geçinen Aydın ilinin, organik tarımda Türkiye’nin en büyük 4. üreticisi olduğu belirtildi. Adnan Menderes Üniversitesi ADÜ Haber dergisinde yer alan habere göre; Tarım Ve Köy İşleri Bakanlığı’nın 2007 yılı verilerine göre organik tarım pazarına 31 bin 597 ton organik ürün sunan Aydın, bu alanda taşıdığı yüksek potansiyel ile liderliğe oynuyor. Organik tarımda gerçekleştirdiği ihracat rakamları ile de dikkat çeken Aydın 2006 yılı ihracat rakamlarına göre Manisa ve Şanlıurfa’dan sonra Türkiye’nin en büyük organik tarım ihracatçısı. Avrupa Birliği’ne uyum yasaları çerçevesinde 2002 yılında yönetmelikle revize ettiği organik tarımda Türkiye, 2007 yılında toplam 135 bin 359 hektar alanda üretim gerçekleştirdi. Bu alanda yapılan toplam üretim miktarı ise 431 bin 202 ton olarak gerçekleşti. Bu ürünlerden 67 tanesi Aydın ilinde üretiliyor. Toplam 67 üründe 31 bin 597 ton üretim miktarı ile organik tarım pazarında yerini alan Aydın’ın en büyük organik üretimi; pamuk, incir, nar, mısır, zeytin, buğday gibi ihracat değeri yüksek ürünlerde gerçekleşiyor.Aydın organik olarak üretimi yapılan pek çok üründe, Türkiye’nin sayılı şehirlerinden. Organik pamukta 2006/2007 sezonunda yüzde 40′lık pazar payı ile dünyanın en büyük organik pamuk üreticisi olan Türkiye’nin, Şanlıurfa’dan sonra en büyük organik pamuk ihraç eden şehri Aydın. Aydın’ın organik üretimde dikkat çeken diğer bir üretimi büyükbaş organik hayvancılık konusunda. Dünyada Amerika ve Kanada’nın başını çektiği, Avrupa’da ise İngiltere, Hollanda ve Almanya’da yaygın olarak gerçekleştirilen organik büyükbaş hayvancılıkta Aydın, Iğdır Aralık ve Gümüşhane Kelkit’tin yanı sıra Türkiye’nin organik hayvancılık yapılan üç şehrinden biri. Aydın’ın organik üretimde başı çektiği bir diğer alan organik etli piliç ve yumurta üretimi. Aydın Erbeyli İncir İşletmeleri gerçekleştirdiği organik etli piliç ve yumurta üretimi projesi ile Türkiye’de birçok kuruluşa öncülük etti. Organik etli piliç ve yumurta üretimi yapan diğer iller ise Samsun, Konya, Bolu, Kırklareli, Pınarhisar ve Bursa.

Aydın ilinin organik tarım alanında yakaladığı başarının bu alandaki potansiyeli dikkate alındığında oldukça az olduğunu savunan ADÜ Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ekmel Tekintaş, “Aydın, devletin doğrudan gelir desteği ile desteklediği 2 milyon 717 bin 694 dekarlık alanın sadece 21 bin 822 dekarlık alanında organik tarım yapılıyor. Bu da desteklenen tarım alanlarının sadece binde 5′i demek. Bu oran gösteriyor ki¸Aydın’ın gelecekte Türkiye’yi dünyanın sayılı organik tarım ürünü ihracatçısı ülkeler arasına taşıma potansiyeli oldukça yüksek. Zeytin, incir, kestane gibi ürünlerin üretiminde Türkiye’de ilk sıralarda yer alan Aydın, sürdürülebilir tarım prensiplerine uygun olarak ve nerede ise hiçbir kimyasal gübre ve pestisit kullanmadan yetiştirilen bu ürünlerin tamamını sertifikalandırırsa dünya organik tarım pazarını kökünden sallayacak potansiyele sahip. Dünya kuru incir üretiminin yüzde 60′ını Aydın’ın karşıladığı düşünüldüğünde bu potansiyelin büyüklüğü daha da dikkat çekiyor” dedi. Aydın’ın değerlendirebileceği bir diğer potansiyelin de organik hayvancılık olduğuna işaret eden Tekintaş, “Aydın sertifikalı olmamakla beraber organik tarım koşullarına uygun koyun eti üreten illerin başında geliyor. Uzmanlara göre ilaçlama, gübreleme yapılmayan meralarda otlayan bu hayvanlar organik tarım geçiş sürecini çok kolay atlatabilir. Aydın’ın çok geniş açılımlı organik tarım pazarında, ihracat değeri yüksek fakat sertifikalandırılmayan birçok tarım ürünü ile dünya organik tarım pazarının büyük bölümünü ele geçirmek için ihtiyaç duyduğu tek şey ise etkili bir koordinasyon” diye konuştu.

ADÜ ORGANİK TARIMI DESTEKLİYOR

ADÜ’nün organik tarım çalışmalarına destek verdiğinin altını çizen Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Ekmel Tekintaş, şöyle konuştu: “Adnan Menderes Üniversitesi, ekonomik değer yaratmasının yanı sıra doğal kaynakların ve insan hayatının korunmasındaki önemi nedeniyle organik tarıma büyük önem ve destek veriyor. Lisans ve lisansüstü eğitimde öğrencileri organik tarım konusunda bilinçlendiren üniversite, ihtiyaç duyulduğunda sahaya inerek çiftçiye de organik tarım konusunda eğitim veriyor. Organik tarım yapan üreticilere Ziraat Fakültesi ve Veteriner Fakültesi vasıtası ile danışmanlık hizmeti veren üniversite, tarımsal hastalıklarla mücadelede kimyasal ilaçlama ile ürünlerini koruyamayan üreticilere, alternatif bitki koruma yöntemleri de sunuyor”

İHA

AB’de Tarım Reformu Hazırlığı

admin — Sat, 04 Oct 2008 00:02:59 +0000

Avrupa Birliği Komisyonu, yıllık 60 milyar dolardan fazla bir rakamla birliğin en büyük harcama kalemi olan Ortak Tarım Politikası için yeni öneriler açıklamaya hazırlanıyor.

Reform planlarında süt kotalarının 2015’e dek kalkması ve çiftçilere ürettikleri gıda miktarına göre değil, çevreye saygı, gıda güvenliği, hayvanların yaşadığı koşullar gibi kriterler üzerinden destekleme ödemeleri yapılması önerilerinin yer alması bekleniyor.Büyük çiftliklere yapılan ödemelerin de azaltılacağı tahmin ediliyor. Buradan elde edilen tasarruf ise geleneksel aile çiftliklerinin desteklenmesini öngören yeni kırsal kalkınma politikasına aktarılacak.

İngiltere Maliye Bakanı Alistair Darling, AB’nin reformları daha da ileri götürerek çiftçilere yapılan tüm doğrudan ödemeleri kaldırması gerektiğini savundu. Ancak komisyonun tarımdan sorumlu üyesi Mariann Fischer Boel, bu önerinin uygulanmasının siyaseten imkansız olduğu görüşünde.

BBC Avrupa Editörü Mark Mardell de Boel’in büyük olasılıkla haklı olduğunu söylüyor. Mardell’e göre tarım sübvansiyonlarından en çok faydalanan ülke olan Fransa eski sistemin bazı unsurlarını devam ettirmek için büyük bir uğraş verecek. Mardell, bu konuda gelecek ay ve yıllarda birlik içinde yoğun tartışmaların yaşanacağını da belirtiyor.

Avrupa Komisyonu’nun yeni önerilerinin kabul edilmesi için 27 üye ülke ve Avrupa Parlamentosu’nun da onayı gerekiyor.

GIDA KRİZİ REFORMU GEREKLİ KILIYOR
Tarım politikasında reform isteyenler, dünyada gıda fiyatlarının arttığı bir dönemde Avrupalı çiftçilerin ekonomik açıdan güçlü olduğunu, bu yüzden değişime daha istekli olacağını savunuyor. Ayrıca bu krizin, tarım politikalarında reform gereğini bir kez daha ortaya koyduğunu belirtiyorlar.Buna karşılık örneğin Fransızlar, gıda fiyatlarındaki artış yüzünden Mısır, Haiti, Meksika gibi ülkelerde çıkan isyanlara dikkat çekerek, tarım sübvansiyonlarının Avrupa’nın gıda güvenliği politikasının temel taşı olarak korunması gerektiğini söylüyor.

Tartışmalı bir tarım yasasının gündemde olduğu ABD’de de benzer tartışmalar var. Gelişmekte olan ülkeler ise bu tartışmaları kaygıyla izliyor ve zengin ülkelerin çiftçilerine destek vermesinin kendi rekabet şanslarını yok denecek kadar azalttığını vurguluyor.

Organik Tarım

admin — Fri, 03 Oct 2008 23:41:16 +0000

Organik Tarım; üretimde kimyasal girdi kullanmadan, üretimden tüketime kadar her aşaması kontrollü ve sertifikalı tarımsal üretim biçimidir. Organik tarımın amacı; toprak ve su kaynakları ile havayı kirletmeden, çevre, bitki, hayvan ve insan sağlığını korumaktır. Organik tarımın geçmişi 20.yüzyıla dayanmaktadır. Zira çevre bilinci ve ozon tabakasındaki incelme ve dünya geleceğinin tehlikeye girmesi gibi konular gündeme gelmiştir.

Önceleri çok çeşitli yöntemler ve teoriler geliştirilmiş, hatta bu yöntemlere astrolojik boyutlar katılarak ay ve yıldızların etkisini de üretime katan ekoller ortaya çıkmıştır. Tüm bu ekoller incelendiğinde görülen temel öğe; ekolojik dengenin korunarak, bitkisel ve hayvansal üretimin birlikte aile işletmeciliği şeklinde yapılması, dolayısıyla üretimden tüketime kısa devrelerin kurularak kendi kendine yeterliliğin sağlanmasıdır.

Bu özelliği nedeni ile 1. ve 2. Dünya savaşları arasında popüler olan organik tarım 1950 yılından sonra Amerika Birleşik Devletleri’nin Marshall yardımı ile önemini yitirmiş, sağlanan ekonomik katkılar ve aşırı desteklemeler sonucu entansif tarım süratle yayılmış, makineleşme, kimyasal ilaç ve gübreler ile kimyasal katkı maddeleri kullanılmaya başlanılmıştır. 60’lı yılların sonunda Avrupa Topluluğu’nun uyguladığı tarımsal destekleme politikaları, 1970 de pestisitlerin ve kimyasal gübrenin keşfi de bu gelişmeye katkıda bulunmuştur.

Ancak “Yeşil Devrim” olarak adlandırılan bu tarımsal üretim artışının dünyadaki açlık sorununa bir çözüm getirmediğini, aksine doğal dengeyi ve insan sağlığını süratle bozduğunu gören kişi ve gruplar bu konuda araştırmalara başlamışlardır. Bu araştırmaların sonucunda bilim çevreleri ve sivil toplum örgütlerinin baskısıyla 1979 yılından itibaren DDT grubu pestisitlerin kullanımı A.B.D.’den başlayarak tüm dünyada yasaklanmıştır. Bu durumda organik tarım tekrar gündeme gelmiş, 1980 yılından sonrada tüketicilerin baskısıyla aile işletmeciliği şeklinden çıkarak ticari bir boyut kazanmıştır. ABD’de 0-2 yaş grubu çocuk mamalarının imalinde organik ürünlerin kullanılmasını zorunlu tutan yasanın da bu ticari boyuta katkısını belirtmek gerekir.

Organik ürünler ticarete konu olunca beraberinde kontrol ve sertifikasyona ilişkin yasal düzenlemeler gündeme gelmiştir. Avrupa’da önceleri her ülke kendine göre bazı düzenlemeler yapmış, daha sonra 24 Haziran 1991 tarihinde Avrupa Topluluğu içinde organik tarım faaliyetlerini düzenleyen 2092/91 sayılı yönetmelik yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

Ülkemizde organik tarım faaliyetleri 1986 yılında Avrupa’daki gelişmelerden farklı şekilde, ithalatçı firmaların istekleri doğrultusunda, ihracata yönelik olarak başlamıştır. Önceleri ithalatçı ülkelerin bu konudaki mevzuatına uygun olarak yapılan üretim ve ihracata, 1991 yılından sonra Avrupa Topluluğunun yukarıda adı geçen Yönetmeliği doğrultusunda devam edilmiştir. Daha sonra 2092/ 91 sayılı yönetmeliğin 14 Ocak 1992 tarihinde yayımlanan 94 /92 sayılı ekinde; Avrupa Topluluğuna organik ürün ihraç edecek ülkelerin uymak zorunda olduğu hususlar ayrıntıları ile belirtilmiş ve ülkelerin kendi mevzuatlarını uygulamaya koymaları ve bu mevzuatın da dahil olduğu çeşitli teknik ve idari konuları içeren bir dosya ile Avrupa Topluluğuna başvurmaları zorunluluğu getirilmiştir.

Avrupa Topluluğu’ndaki bu gelişmelere uyum sağlamak üzere Tarım ve Köyişleri Bakanlığı çeşitli kurum ve kuruluşların işbirliği ile Yönetmelik hazırlama çalışmalarına başlamış ve “Bitkisel ve Hayvansal Ürünlerin Ekolojik Metotlarla Üretilmesine İlişkin Yönetmelik” 24.12. 1994 tarihli ve 22145 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu Yönetmeliğin bazı maddelerinde uygulamada rastlanılan aksaklıkları gidermek ve organik tarım faaliyetleri sırasında yapılacak kusur ve hatalara karşı uygulanacak yaptırımların da yönetmelikte yer alması için, 29.06.1995 tarihli ve 22328 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmelik ile değişiklik yapılmıştır. Daha sonra 11.07.2002 tarihli ve 24812 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” yürürlüğe girmiştir. Organik ürünlerin üretimi, tüketimi ve denetlenmesine dair kanun tasarısı Hükümetin acil eylem planı içerisinde yer almış ve 5262 sayılı “Organik Tarım Kanunu” 03.12.2004 tarihli ve 25659 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Bu Kanuna gereğince hazırlanan “Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik” 10.06. 2005 tarihli ve 25841 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Organik Tarım Kanun ve Yönetmelik esaslarına göre üretilen bitkisel ve hayvansal tüm ürünler organik olarak değerlendirilir ve Yönetmelikte ayrıntıları verilen etiket ve özel organik tarım logosu ile pazarlanır.

“Avrupa Topluluğuna Organik Ürün İhraç Eden 3.Ülkeler” listesinde yer almak üzere de gerekli bilgileri içeren bir “Teknik Dosya” hazırlanarak öngörülen süre içinde Dışişleri Bakanlığı kanalıyla resmi başvuru yapılmıştır.

kaynak: tarim.gov.tr